Όταν έχω βάρδια ως πεζός τροχονόμος είναι σύνηθες να με ενημερώνει το κέντρο μου ότι ασθενοφόρο ή όχημα με επείγον περιστατικό θα διέλθει από τη διασταύρωσή μου με τελικό προορισμό το τάδε νοσοκομείο. Μερικές φορές το ασθενοφόρο ή το όχημα το συνοδεύουν μηχανές της ΔΙ.ΑΣ., της ομάδας Ζήτα ή της Τροχαίας.
Μετά την ενημερωσή μου, συγκεκριμένες ενέργειες είναι μονόδρομος. Άμεσα θα μπω στη διασταύρωση και θα ενεργώ μόνο το ρεύμα από όπου θα διέλθει η πομπή. Φυσικό επακόλουθο είναι να κόψω μαχαίρι την κίνηση οποιουδήποτε άλλου ρεύματος και την κίνηση των πεζών.
Σκεφτείτε στο κέντρο της Αθήνας με την αυξημένη κίνηση των οχημάτων στους δρόμους και το πλήθος των πεζών που θέλουν να τους διασχίσουν έναν μονάχο τροχονόμο να ακυρώνει επί 2-3-4 φορές την κίνηση που τους δίνουν οι φωτεινοί σηματοδότες. Στα πρώτα ένα- δυο λεπτά δεν υπάρχει αντίδραση. Στα τρία- τέσσερα αρχίζουν τα πρώτα κορναρίσματα από τα οχήματα και τα πρώτα παράπονα των πεζών. Στο πεντάλεπτο οι αντιδράσεις κλιμακώνονται. Μπορεί να έχω ήπιες φραστικές επιθέσεις, όπως: "τροχονόμε φύγε από τη διασταύρωση, δεν ξέρεις τη δουλειά σου, είσαι απαράδεκτος" έως αισχρές εκφράσεις και εξυβρίσεις προς το μέρος μου. Μπορεί να μου κορνάρουν ταυτόχρονα 20 με 30 οχήματα και να ακούω φωνές από άλλους τόσους πεζούς. Χιλιάρες μηχανές έρχονται δίπλα μου και μου μαρσάρουν εκφοβιστικά.
Εκείνη την ώρα βεβαίως γνωρίζω ότι η στέρηση του δικαιώματος της ελεύθερης κίνησης οχημάτων και πεζών είναι σπουδαίο πράγμα. Εκείνη την ώρα βεβαίως γνωρίζω ότι το αποτέλεσμα της ενέργειάς μου είναι κάποια λεπτά καθυστέρηση για τον κάθε ένα πολίτη και η οποία σωρευτικά προκαλεί τεράστια ζημιά στο κοινωνικό σύνολο.
Αλλά, αλίμονο αν βάζαμε το οτιδήποτε πάνω από μια ανθρώπινη ζωή που εκείνη την ώρα παίζεται κορώνα ή γράμματα. Αλίμονο εάν εγώ ο ένας επηρεαζόμουν από τους 50-100 συμπολίτες μου που είναι έτοιμοι να μου χυμήξουν, επειδή με τα δεδομένα που έχουν κρίνουν ότι πράττω λάθος στερώντας τους προσωρινά την κίνηση.
Με το που πλησιάζει η πομπή με το ασθενοφόρο ή το όχημα μαζί με τις μηχανές της ΕΛ.ΑΣ. κοντά στη διασταύρωσή μου οι φωνές και τα κορναρίσματα θα σωπάσουν. Τελικά ο τροχονόμος δεν είναι παλαβός. Τελικά ο τροχονόμος είχε λόγο για ό,τι έκανε. Και φυσικά συγγνώμη δεν θα ακούσω για όλες αυτές τις επιθέσεις εναντίον μου.
Μένει η θετική σκέψη πως έστω και μια ζωή που κρέμεται σε μια κλωστή να έφτασε λίγα δεπτερόλεπτα νωρίτερα στο νοσοκομείο και να σώθηκε λόγω της παρέμβασής μου στη διασταύρωση και λόγω της άκαμπτης στάσης μου, τότε έχω συνεισφέρει κι εγώ με ένα λιθαράκι για το καλό της κοινωνίας μου. Μένει η θετική και η ευχάριστη σκέψη ότι δρω από κοινού μαζί με άλλους γνωστούς ή άγνωστους συναδέλφους μου δικυκλιστές, μαζί με το προσωπικό των ασθενοφόρων, μαζί με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου για να κάνουμε το σωστό. Αδιάφορο εάν αυτή η ζωή που σώθηκε είναι η ζωή ενός παιδιού ή ενήλικα, η ζωή μιας γυναίκας ή ενός άνδρα, η ζωή ενός Έλληνα ή αλλοδαπού, πρόφυγα, μετανάστη, τουρίστα ή Ρομά...
Μετά την ενημερωσή μου, συγκεκριμένες ενέργειες είναι μονόδρομος. Άμεσα θα μπω στη διασταύρωση και θα ενεργώ μόνο το ρεύμα από όπου θα διέλθει η πομπή. Φυσικό επακόλουθο είναι να κόψω μαχαίρι την κίνηση οποιουδήποτε άλλου ρεύματος και την κίνηση των πεζών.
Σκεφτείτε στο κέντρο της Αθήνας με την αυξημένη κίνηση των οχημάτων στους δρόμους και το πλήθος των πεζών που θέλουν να τους διασχίσουν έναν μονάχο τροχονόμο να ακυρώνει επί 2-3-4 φορές την κίνηση που τους δίνουν οι φωτεινοί σηματοδότες. Στα πρώτα ένα- δυο λεπτά δεν υπάρχει αντίδραση. Στα τρία- τέσσερα αρχίζουν τα πρώτα κορναρίσματα από τα οχήματα και τα πρώτα παράπονα των πεζών. Στο πεντάλεπτο οι αντιδράσεις κλιμακώνονται. Μπορεί να έχω ήπιες φραστικές επιθέσεις, όπως: "τροχονόμε φύγε από τη διασταύρωση, δεν ξέρεις τη δουλειά σου, είσαι απαράδεκτος" έως αισχρές εκφράσεις και εξυβρίσεις προς το μέρος μου. Μπορεί να μου κορνάρουν ταυτόχρονα 20 με 30 οχήματα και να ακούω φωνές από άλλους τόσους πεζούς. Χιλιάρες μηχανές έρχονται δίπλα μου και μου μαρσάρουν εκφοβιστικά.
Εκείνη την ώρα βεβαίως γνωρίζω ότι η στέρηση του δικαιώματος της ελεύθερης κίνησης οχημάτων και πεζών είναι σπουδαίο πράγμα. Εκείνη την ώρα βεβαίως γνωρίζω ότι το αποτέλεσμα της ενέργειάς μου είναι κάποια λεπτά καθυστέρηση για τον κάθε ένα πολίτη και η οποία σωρευτικά προκαλεί τεράστια ζημιά στο κοινωνικό σύνολο.
Αλλά, αλίμονο αν βάζαμε το οτιδήποτε πάνω από μια ανθρώπινη ζωή που εκείνη την ώρα παίζεται κορώνα ή γράμματα. Αλίμονο εάν εγώ ο ένας επηρεαζόμουν από τους 50-100 συμπολίτες μου που είναι έτοιμοι να μου χυμήξουν, επειδή με τα δεδομένα που έχουν κρίνουν ότι πράττω λάθος στερώντας τους προσωρινά την κίνηση.
Με το που πλησιάζει η πομπή με το ασθενοφόρο ή το όχημα μαζί με τις μηχανές της ΕΛ.ΑΣ. κοντά στη διασταύρωσή μου οι φωνές και τα κορναρίσματα θα σωπάσουν. Τελικά ο τροχονόμος δεν είναι παλαβός. Τελικά ο τροχονόμος είχε λόγο για ό,τι έκανε. Και φυσικά συγγνώμη δεν θα ακούσω για όλες αυτές τις επιθέσεις εναντίον μου.
Μένει η θετική σκέψη πως έστω και μια ζωή που κρέμεται σε μια κλωστή να έφτασε λίγα δεπτερόλεπτα νωρίτερα στο νοσοκομείο και να σώθηκε λόγω της παρέμβασής μου στη διασταύρωση και λόγω της άκαμπτης στάσης μου, τότε έχω συνεισφέρει κι εγώ με ένα λιθαράκι για το καλό της κοινωνίας μου. Μένει η θετική και η ευχάριστη σκέψη ότι δρω από κοινού μαζί με άλλους γνωστούς ή άγνωστους συναδέλφους μου δικυκλιστές, μαζί με το προσωπικό των ασθενοφόρων, μαζί με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου για να κάνουμε το σωστό. Αδιάφορο εάν αυτή η ζωή που σώθηκε είναι η ζωή ενός παιδιού ή ενήλικα, η ζωή μιας γυναίκας ή ενός άνδρα, η ζωή ενός Έλληνα ή αλλοδαπού, πρόφυγα, μετανάστη, τουρίστα ή Ρομά...
Το παραπάνω κείμενο αναρτήθηκε στο FB από τον Fotinos Pagiavlas
πηγη...........policenet.gr
•Κάντε like στις σελίδες μας https://www.facebook.com/omadaZfiloi/
https://www.facebook.com/astynomia.polewn/
https://www.facebook.com/astynomia.polewn/

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου